Steun ons en help Nederland vooruit

woensdag 10 maart 2021

In gesprek met… Alexander Hammelburg!

Een interview met onze nummer 23 (in de sportwereld een bekend rugnummer, voor de sportfanaten onder jullie!) Aan het woord is Alexander Hammelburg, en we praten over woningbouw, discriminatie, oude hobby’s en sekswerkers. Wil je in 66 seconden meer over Alexander weten, klik hier. Heb je meer tijd? Lees het onderstaande interview met hem!

Alexander, je vindt langs de zijlijn staan geen optie in het gesprek over discriminatie en geweld. Hoe is dit bij jou ontstaan en heb jij een voorbeeld dat actueel is waarbij jij vindt dat we ons moeten uitspreken?

Een homo wordt in Amsterdam-Oost in elkaar geslagen en we zijn allemaal verontwaardigd.  De media staan er vol van. Buurtgenoten hangen uit solidariteit de regenboogvlag uit. We vinden het allemaal belangrijk, het is een hot item in politiek en media. En dan, dan vervaagt de aandacht snel weer en gaan we over op de waan van de dag. Dat geldt ook voor de Black Lives Matters movement.  Er is nog onvoldoende structurele aandacht voor discriminatie op de arbeidsmarkt, de woningmarkt en in de zorg. Er is te weinig begrip voor de individuele impact van discriminatie en de ontwrichtende werking ervan. Velen in de politiek en openbaar bestuur zijn misschien wel op de hoogte van discriminatie maar voelen niet wat dit met mens en maatschappij doet.

Ik geef je een voorbeeld uit Amsterdam. Naar mijn idee werd discriminatie op de woningmarkt niet serieus genoeg genomen. Daarom hebben we een motie ingediend voor een onderzoek, omdat veel partijen in de raad de ernst ervan niet lijken te begrijpen. En wat blijkt. Twee derde van mensen met een migratieachtergrond hebben te maken gehad met discriminatie bij het zoeken naar een woning. Als je dit niet zelf meemaakt, dan geloof je het gewoon niet. De ernst van deze situatie is nauwelijks te bevatten.


Die achterstand die je ervaart kun je alleen begrijpen wanneer je het zelf meemaakt.
Ik denk dat dit ook oorzaak is voor nog onvoldoende structurele aandacht voor dit structurele venijn. Dat moet veranderen.


Ik ben homo, ik ben joods. Ik ken het gevoel van uitsluiting en stigma. Een grapje hier, een opmerking daar. Zo nu en doen ervaar je geweld. Je krijgt snel het gevoel dat je er niet bij hoort. Het knaagt aan je zelfvertrouwen, maar veel mensen begrijpen dit gevoel niet. Die achterstand die je ervaart kun je alleen begrijpen wanneer je het zelf meemaakt. Ik denk dat dit ook oorzaak is voor nog onvoldoende structurele aandacht voor dit structurele venijn. Dat moet veranderen.

Je werkt voor het COC en ondersteunt LHBTI-activisten. Op welke wijze kunnen wij dat terugzien?

Heel veel is niet zichtbaar, want strijden voor gelijke rechten in de landen waar ik opereer, gebeurt vaak achter de schermen in verband met veiligheid. Bovendien duurt het jaren voor je resultaat ziet. Maar dankzij onze hulp kunnen veel LHBTI-organisaties bestaan, opereren en zorgen voor basale steun die niemand anders geeft. En gelukkig bereiken activisten met onze steun vaak echte vooruitgang. Of dat nou gaat om decriminalisering van homoseksualiteit, toegang voor LHBTI-mensen tot basale gezondheidszorg, of een plotselinge draai van een religieus leider die zich tegen geweld en discriminatie keert.

Stelling: “Gemeenten moeten over hun schaduw heen springen en vraaggestuurd bouwen.”

Ja. Wat je nu ziet is dat gemeenten kijken naar wat zij zelf willen bouwen. Dat zijn dan vaak woningen in een duurder segment. De vraag zou moeten zijn aan welk type woning behoefte is. Zo is de woonbehoefte van de middengroepen jaren verwaarloosd. Er zal meer landelijke regie moeten zijn, met duidelijke afspraken met gemeenten om te komen tot voldoende betaalbare woningen. In Amsterdam zien we dat de afgelopen jaren eindelijk middenhuurwoningen worden gebouwd na jaren aandringen van D66. Iedere gemeente dient verantwoordelijkheid te nemen voor de woonbehoefte van alle Nederlanders. De dikte van je portemonnee mag daarin niet bepalend zijn!

Bouwcorporaties die te weinig geld hebben om aan bouwopgaven te doen… Een veelgehoord argument is dat niet de aannemers, maar vooral de politieke besluitvorming m.b.t. het aanwijzen van bouwlocaties de komst van nieuw huizen vertraagt. Hoe denk jij hierover?

Ik deel dit beeld deels. Ten eerste heeft bouwend Nederland meer financiele slagkracht nodig. Vooral corporaties hebben het geld dat nu naar de verhuurdersheffing gaat hard nodig om duurzame woningen te bouwen. Sociale huurwoningen en middeldure woningen moeten nu de aandacht krijgen. Daarbovenop is het bouwklaar maken van gebieden vaak een traag en stroperig proces. We mogen corporaties en bouwpartijen meer vertrouwen geven in de ontwikkeling van gebieden. Natuurlijk hebben we goede checks and balances nodig, maar meer vertrouwen in bouwend Nederland is essentieel. De soms overgedetailleerde besluitvorming en ambtelijke lagen kunnen voor vertraging zorgen. Bovendien hanteren veel gemeenten andere regels. Hierbij is een rol voor ministerie van volkshuisvesting onontbeerlijk.


Sociale huurwoningen en middeldure woningen moeten nu de aandacht krijgen.
Daarbovenop is het bouwklaar maken van gebieden vaak een traag en stroperig proces.
We mogen corporaties en bouwpartijen meer vertrouwen geven in de ontwikkeling van gebieden.


Je zet je o.a. in voor veilige werkplekken voor sekswerkers. Zij hebben in de laatste wijzigingen m.b.t. het coronabeleid nog geen groen licht gekregen om weer aan de slag te gaan. Verdienen zij die mogelijkheid wel en zo ja, wanneer kunnen ook zij weer aan het werk?

Sekswerkers verdienen een gelijke behandeling. Bij de eerste lockdown, toen bijvoorbeeld massagesalons weer open gingen, heb ik me ingezet om sekswerkers ook die kans te geven. Laat ik het zo zeggen, dat ging niet vanzelf en heeft aardig wat telefoontjes gekost. Zodra contactberoepen weer aan de slag mogen, moet dit ook voor sekswerkers gelden.

We hebben het over discriminatie gehad. Hoe zie jij dat m.b.t. de mogelijkheid mensen die gevaccineerd zijn al de straat op te laten gaan terwijl anderen nog binnen moeten blijven?

Tja… We kunnen heel snel roepen dat er sprake is van ongelijke behandeling wanneer gevaccineerde mensen meer mogelijkheden krijgen. Maar het lijkt mij eenvoudiger: Laat mijn moeder, die een jaar binnen zit uit angst voor corona weer lekker naar buiten gaan. Ik wacht met liefde nog wel een half jaar als dat zo moet zijn. Laten we zoveel mogelijk mensen zo snel mogelijk de kans geven om hun leven weer op te pakken. Ik zou niet weten waarom we al die ouderen en kwetsbare groepen die zo eenzaam zijn geweest, niet zo snel als mogelijk vrijheid kunnen gunnen. Het welzijn van ieder individu telt. Geef hen die kans!

Natuurlijk hopen we dat je de Tweede Kamer inkomt als een van onze volksvertegenwoordigers. Op welke dossiers ga jij je inzetten? En is er één specifiek resultaat wat je graag zou willen bereiken?

De afgelopen jaren heb ik me in Amsterdam hard ingezet voor gelijkheid en meer woningen. Daarnaast heb ik een passie voor ontwikkelingssamenwerking. Wij hebben als rijk land een grote verantwoordelijkheid om welvaart en kennis te delen, en kunnen zo veel leren van andere landen. Ik wil doorgaan met omdenken van het ouderwetse ontwikkelingsparadigma naar echte samenwerking. Daar is nog een wereld te winnen. Corona toont aan dat hier behoefte is. Wij houden ons in Nederland natuurlijk bezig met de vraag wanneer we de prik krijgen zodat we onze vrijheid herwinnen. In grote delen van de wereld is dat niet een kwestie van maanden, maar waarschijnlijk jaren. Wij hebben als Nederland de middelen om vaccins aan te schaffen. In landen als Indonesie of Ghana ontbreken die middelen. Ik vind dat wij daar een grote verantwoordelijkheid dragen.


Ik wil doorgaan met omdenken van het ouderwetse ontwikkelingsparadigma naar echte samenwerking. Daar is nog een wereld te winnen.


Tegelijkertijd kunnen we leren van landen die eerder met SARS te maken hebben gehad. Die lopen lichtjaren voor op onze aanpak van epidemieën. Als corona een ding heeft aangetoond, is het de oneerlijke verdeling in de wereld en de consequenties daarvan. Dat kunnen we niet allemaal oplossen, maar we moet wel ons uiterste best doen ongelijkheid tegen te gaan en structureel mee te bouwen aan goede publieke voorzieningen die toegankelijk zijn voor iedereen. Dat betekent wereldwijd goed onderwijs en goede zorg. Kijk eens naar Duitsland. Zij hebben een Global Health Strategy. Juíst om te zorgen dat zij kunnen helpen in het opbouwen van gezondheidszorgsystemen die duurzaam zijn en voor iedereen toegankelijk. Dáár is nog een wereld te winnen.

Wij zijn recent toegevoegd aan de Regenboogsteden met meer dan 100000 inwoners. Wat vind je hiervan?

Ik ben heel blij dat steeds meer overheden deze stap zetten! Het gaat niet makkelijk, een lange adem is noodzakelijk. Het is mooi te zien dat het signaal vanuit de overheid nu wordt gegeven, ook in Apeldoorn. Maar natuurlijk hebben we ook beleid en actie nodig. Met scholen, met sportclubs, met religieuze instellingen. LHBTI’s moeten zich op elke plek veilig kunnen voelen en dat vraagt om continue actie en aandacht. Dit doen we al een tijdje in Amsterdam, maar ook hier zien we nog steeds geweld en discriminatie. Op veel plekken blijft het bij het uithangen van de regenboogvlag. Dat is natuurlijk niet genoeg.

Afgelopen zaterdag is bij het joods restaurant HaCarmel in Amsterdam weer sprake geweest van anti-semitisch vandalisme. De zoveelste keer.  Hoe kijk jij hier tegenaan?

D66 heeft bij de eerste dreigingen jaren geleden in Amsterdam Zuid de beveiliging direct op de agenda gezet. Op initiatief van D66 (samen met VVD) is er extra geld voor beveiliging gekomen. Elke keer als er bij HaCarmel iets gebeurt is dat een aanslag op het welzijn van Nederlandse joden. Klanten blijven weg uit vrees door de continue dreiging. We kijken nu naar de optie van kogelvrij glas, maar dat geeft ook aan hoe extreem deze situatie is.

Wij zien dat geweld en dreigingen tegen joden in Europa en Nederland toenemen. Kijk naar de aanslagen in Frankrijk en Brussel. De nieuwste synagoge in Amsterdam heeft een versterkte muur en een sluisdeur. We zijn er aan gewend, maar het voelt natuurlijk verschrikkelijk. Zorgen om je veiligheid zijn nooit helemaal weg. Het geeft je ook het gevoel dat je een tweederangsburger bent. En dat mag niet. Daarom moeten we ons blijven uitspreken bij iedere dreiging en alles op alles zetten om de veiligheid van joden in Nederland te garanderen.

Wat kun je ons nog vertellen over afgelopen jaar? Wat heb je gedurende de lockdown nieuw geleerd over jezelf? Heb je een hobby opgepakt?
Ik heb oude hobby’s opgepakt! Tijdens de eerste lockdown, tijdens het lekkere weer dacht ik: “Ik moet er af en toe uit, ik ga weer wíelrennen!” Dit deed ik vroeger al op de Veluwe (ik ben opgegroeid in Oosterbeek, jawel!) en het doet me echt goed. Doordat je in een ruimte thuis werkt, kom je er ook achter hoe hard je eigenlijk werkt. Daar ben ik me iets meer bewust van geworden. Door corona ben ik me gaan beseffen dat ik iets meer tijd moet maken voor mijn omgeving en gezondheid. Zeker nu ik vader ben geworden. Familie, vrienden, kleine geluksmomenten – het is zo belangrijk om hier even tijd voor te nemen. Wat dat betreft was het een inspirerend jaar.

Waarom stemmen we op jou?

Om alles wat ik net heb gezegd? Nee grapje, laat ik het zo zeggen, als je voorstander bent van radicale rechtvaardigheid voor iedereen, en je wilt daar werk van laten maken, dan moet je op mij stemmen.

 

Was getekend, Alexander Hammelburg. Inspirerend, gedreven, en een warm persoon. Laten we zorgen dat we Alexander en onze andere kandidaten, die rond die 20e plaats staan, ook in de Kamer krijgen!