Steun ons en help Nederland vooruit

maandag 8 maart 2021

In gesprek met… Anne-Marijke Podt!

Anne-Marijke Podt. Ze is zelfstandig adviseur, geeft advies aan gemeenten en werkt als gespreksleider bij bijeenkomsten. Maar dat deze opsomming doet Anne-Marijke tekort. We maken, mede gesteund door haar inspirerende wereldkaart op de achtergrond, een mooie trip vanaf Anne-Marijke’s jeugd en kijken vooruit naar wat zij in Den Haag wil doen, en hoe zij in staat is ons te vertegenwoordigen. Lees mee over Anne-Marijke en oordeel zelf!

Dag Anne-Marijke! Je hebt een open kijk op de wereld, hebt veel gereisd en jarenlang gewerkt voor ontwikkelingsorganisaties In Afrika en Latijns Amerika. Hoe ben je erop gekomen om dit pad te bewandelen?

Ik heb Industrieel Ontwerpen in Delft gestudeerd, en een bestuursjaar gedaan – voor mijn omgeving een traject dat me zou leiden naar werk bij een Unilever of een ander groot commercieel bedrijf. Voor mij was dat nog geen uitgemaakte zaak. Een oud- studiegenoot werkte bij Unilever, en hij vertelde mij over zijn werk: het optimaliseren van materiaal voor margarinekuipjes en hoe hier steeds minder materiaal voor te gebruiken. Mooi, ook wat betreft duurzaamheid, maar schuren aan een margarinekuipje was niet mijn beeld van de toekomst. Een beetje toevallig kon ik een stage doen in Nicaragua. Ik ben daar 4 maanden geweest, en dat heeft enorme impact op mij gemaakt. Een land met zulke complexe, maatschappelijke problemen: hier was ‘echt iets aan de hand’, en het leek me mooi om daaraan bij te dragen.

In het laatste jaar van mijn studie ben ik daar meer mee gaan doen. Uiteindelijk ben ik gaan werken in de ontwikkelingssamenwerking, met scholen, ziekenhuizen, journalisten en boerenorganisaties in Kenia, Tanzania, Ghana, Bolivia en Ecuador. Ik leerde hoe ik problemen die mensen in de dagelijkse praktijk tegenkwamen kon vertalen naar slimme oplossingen, sámen met hen. Een vaardigheid die ik nu dagelijks in de politiek gebruik!


Ik leerde hoe ik problemen die mensen in de dagelijkse praktijk tegenkwamen kon vertalen naar slimme oplossingen, sámen met hen.
Een vaardigheid die ik nu dagelijks in de politiek gebruik!


Bij D66 ben ik landelijk voorzitter geweest van de thema-afdeling ‘Internationale samenwerking’. Na 2012 ben ik in Utrecht gaan helpen met de campagne. En dát was echt leuk – ik merkte in die tijd dat mensen, waar je ook zit, een steuntje in de rug nodig hebben. Problematiek en de mogelijkheid om oplossingen te bieden kon dus ook op regionaal en lokaal gebied! Dat was een mooie gewaarwording. In 2014 heb ik me verkiesbaar gesteld in Utrecht. Ik ben me vooral bezig gaan houden met de sociale onderwerpen: jeugd, diversiteit, opvang van dak- en thuislozen, asiel en integratie en later ook werk en inkomen, armoede en schulden. Met name de portefeuille asiel en integratie werd na 2015, met de komst van meer vluchtelingen naar Europa, een portefeuille die volop in de aandacht stond.

In alle delen van mijn portefeuille heb ik te maken met mensen die de overheid meer nodig hebben dan gemiddeld: omdat ze schulden hebben, of opvang, of een inkomen. Maar ik merk ook dat veel mensen die recht hebben op die steun vaak door de overheid verder de problemen worden geholpen. Door wantrouwen van de overheid, of door regels die niet werken. De toeslagenaffaire was een in het oog springend voorbeeld, maar is helaas geen uitzondering. Dat doet ons een terechte vraag stellen:”Hoe ben je een goede overheid voor mensen?” Ik ben nu 7 jaar raadslid, en ben steeds sterker geworden in het maken van die vertaalslag van dagelijkse problemen van mensen naar politieke oplossingen waar mensen ook echt wat aan hebben – altijd met de mensen waar het om gaat in gedachten. Wat ik confronterend vind, is dat we mensen niet helpen als we zien dat het de verkeerde kant op gaat. Daar zet ik me graag voor in.

Je hebt je in Utrecht bijzonder ingespannen voor het structureel verbeteren van de positie van dak- en thuisloze jongeren. Ook is er afgelopen jaar een pilot gestart met 30 jongeren om een doorbraak voor hun te creeren. Kun je aangeven hoe deze pilot tot stand gekomen is en welke resultaten je verwacht?

Ik heb na contact met Stichting Zwerfjongeren Nederland (een landelijke belangenorganisatie) een voorstel gemaakt voor het voorkomen van dak- en thuisloosheid bij jongeren – en voor het verbeteren van hun positie. In Nederland zijn zo’n 12.000 jongeren dak- of thuisloos! De insteek was om juist te luisteren naar de jongeren, en om maatwerk te leveren voor deze groep. Wat me opviel is dat huisvesting voor deze groep natuurlijk een probleem is, maar dat er ook zoveel dingen zijn die gewoon in het systeem zitten – die we morgen anders kunnen doen als we dat besluiten. Mijn voorstel leidde tot een nieuwe, vierjarige aanpak, die nu door de gemeente Utrecht is geïmplementeerd. Stichting Zwerfjongeren Nederland heeft vervolgens een format van mijn voorstel gemaakt en dit naar alle gemeenten in Nederland gestuurd. Het uitwerken van dit voorstel kostte een jaar maar bracht me veel kennis en ervaringen, en gesprekken met de jongeren – precies waar het hier om ging. Wat houdt mijn voorstel in? Jongeren moesten vaak van loket naar loket (ze hebben bijstand, zorg, en scholing nodig), én het zijn jongeren die vaak geen onvoorwaardelijke steun kennen van een ouder, noch weten hoe ze deze stappen moeten doorlopen. Mijn voorstel was erop gericht om dit proces veel eenvoudiger te maken, veel meer gericht op de vragen vanuit deze groep. Dit project loopt nu 2 jaar, en het probleem is nog lang niet opgelost, maar het gaat ondertussen wel beter. Jongeren zijn zelf enthousiast, en ze waren er bij in de raad bij mijn verdediging. Juist het feit dat hun eigen ideeën terugkwamen in de behandeling van het voorstel vonden ze heel bijzonder – wat eigenlijk ook weer aangeeft dat we hier veel te weinig naar luisteren.

Ik ben gegrepen door de problematiek van deze jongeren omdat deze levensfase voor hen zo belangrijk is: als we niets doen gaan ze een carriére in de daklozenopvang tegemoet, in plaats van een carriére met een opleiding en een baan. We moeten deze jongeren alle kansen geven iets te maken van hun leven.


De Kamer heeft nog steeds geen 50% vertegenwoording door vrouwen. Ieder team wordt beter van diversiteit – óók een Tweede Kamer.


Je doet komende week mee aan een lezing ‘Stem op een vrouw’. Kun je aangeven wat voor jou de belangrijkste redenen zijn waarom wij op een vrouw moeten stemmen?

De Kamer heeft nog steeds geen 50% vertegenwoording door vrouwen. Ieder team wordt beter van diversiteit – óók een Tweede Kamer. Verschillende ervaringen geven nieuwe en betere ideeën die in de maatschappij leven. Iedereen die nog twijfelt aan hoe de wereld is vormgegeven door en voor mannen zou ik het boek ‘Invisible Women’ aanraden. We doen onszelf als samenleving tekort – we kunnen het juist op een andere manier doen! Pluriformiteit, juist ook in onze volksvertegenwoordiging, moet de standaard zijn.

Vrouwen zijn helaas nog steeds niet de norm op veel plekken waar besluiten worden genomen. Ik heb zelf ook geleerd dat ik me moet uitspreken. Als studente deed ik ook liever ‘niet te moeilijk’ als ik werd geconfronteerd met seksistische opmerkingen. Inmiddels weet ik beter: juist in mijn positie kan en moet ik me uitspreken om het voor mensen die na mij komen beter te maken.

Natuurlijk willen we dat je de Tweede Kamer inkomt als een van onze volksvertegenwoordigers. Op welke dossiers ga jij je inzetten? En is er één specifiek resultaat wat je graag zou willen bereiken?

Het thema dat mij raakt is de menselijke maat van de overheid. Er zijn twee punten die me, als ik echt mag kiezen, graag wil oppakken.  Enerzijds een dak en een toekomst voor die 12.000 dak- en thuisloze jongeren, en zorgen dat zij echt geholpen worden. Een ander thema is beter en werkend beleid maken voor alleenstaande minderjarige vluchtelingen. De afgelopen 10 jaar verdwenen 2500 minderjarigen uit asielzoekerscentra. Ik herhaal:  ‘verdwenen’. Als dat in de reguliere jeugdzorg zou gebeuren, met Nederlandse kinderen, zou de Tweede Kamer op zijn kop staan. Kennelijk hang het van paspoort en afkomst af of mensen zich druk maken om je toekomst. Dit is onrecht dat aangepakt moet worden.

Uiteindelijk komt het neer op de vraag wat voor land willen wij zijn. Ik wil dat wij een land zijn waarbij wij in ieder kind potentie zien, en beseffen dat we voor kinderen die hier zijn de verantwoorlijkheid hebben en dit ook uitdragen.

Stelling: Schuld is een maatschappelijk probleem.

Ja! Een collega drukte dat eens mooi uit: “Als je in Utrecht op weg bent naar de schuldhulpverlening, dan moet je door Hoogh Catherijne…” De maatschappij is zo ingericht dat het makkelijk is om in de schulden te raken. De overheid is bovendien de grootste schuldeiser. We hebben niet alleen een verantwoordelijkheid om mensen met schulden te ondersteunen, het is ook gewoon slimmer. Ik kan het niet uitleggen dat de overheid de schulden van mensen groter maakt, met extra boetes en stress, om vervolgens die mensen te helpen via schuldhulpsanering. Dat slaat nergens op!


“Als je in Utrecht op weg bent naar de schuldhulpverlening, dan moet je door Hoogh Catherijne…”


Wat heeft afgelopen jaar jou gebracht? Waar kunnen we van leren en hoe houden we dit vast?

Enerzijds het belang van de lokale omgeving (wijk/buurt) om elkaar bij te staan. Het was ontroerend om te zien hoe bij de eerste lockdown mensen elkaar hielpen met boodschappen, en eten voor elkaar klaarmaakten. Dat gevoel is nu echt minder. Ik denk dat het goed is te laten zien dat veel professionals nog steeds dag en nacht bezig zijn om anderen te helpen. In Utrecht zijn we begonnen om aan Utrechters te laten zien wat professionals doen om de stad overeind te houden in deze tijd.

Daarnaast: alleen zijn in deze tijd is lastig. Ik heb als raadslid veel gedaan op het thema GGZ, en alhoewel op deze vorm van hulp (psychische problematiek) vaak een taboe rust, heeft afgelopen jaar laten zien dat het aanbieden van mentale steun een urgent punt is. We moeten het taboe doorbreken op geestelijke ondersteuning – het is noodzakelijk dat mensen hulp zoeken wanneer ze dit echt nodig hebben.

Waarom stemmen we op jou?

Je stemt op mij omdat ik enorm gedreven ben, maar ook een handig politica. Als ik niet rechstreeks naar mijn doel kan kijk naar alle mogelijke geitepaadjes, net zo lang tot er een oplossing is voor de mensen waar ik het voor doe. Ik ben wel een pragmatische wereldverbeteraar!

 

Anne-Marijke Podt. Enthousiast, doelgericht, staat klaar voor mensen, en onze kandidate op plaats 26. Wil jij meer weten over Anne-Marijke, of in gesprek met haar? Op www.annemarijkepodt.nl kun je meer over haar lezen en een afspraak met haar inplannen. Gewoon doen, je zult er geen spijt van hebben 😉